Κυνηγώ, όπως αρκετοί συνάδελφοι, τα διάφορα σεμινάρια που διοργανώνονται κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Κάποτε δούλευα στο 6ο Λύκειο Περιστερίου υπό τη φωτισμένη ηγεσία της Μάγδας. Στο κτίριο στεγάζεται και ένα ΠΕΚ. Σe αυτό πήγα να παρακολουθήσω την εισήγηση ενός επιμορφωτή που τύχαινε να είναι και συντάκτης ενός βιβλίου ιστορίας των δεσμών.
Προσηνής και καλοπροαίρετος περίμενα να ακούσω κάτι το ωραίον ή έστω κάτι επωφελές.
Ο επιμορφωτής άρχισε να μιλάει για την Κούβα, για τον Κάστρο, για τον Τσε, για τα πετρέλαια του Κόλπου λέγοντας πράγματα σαν τα ακόλουθα:
1) Ο Τσε ήταν συνεργάτης του Κάστρο και τον βοήθησε στην επανάσταση στην Κούβα.
2) Στον περσικό κόλπο οι πόλεμοι γίνονται για τα πετρέλαια.
Παρόμοιες συνταρακτικές αποκαλύψεις ων ουκ έστιν αριθμός.
Άκουγα αρχικά με ηρεμία, ακολούθως με συγκατάβαση, έπειτα με ευγένεια, αλλά σιγά-σιγά η καλλιέργειά μου μου έθεσε ένα δίλημμα: Ή θα τον σκοτώσεις ή θα πάθεις εγκεφαλικό σήμερα.
Δειλός, μοιραίος και άβουλος αντάμα, αποφάσισα να αποχωρήσω.
Έτσι γλίτωσα εγώ το εγκεφαλικό και ο σύμβουλος μπόρεσε να πάρει εφάπαξ.