Μαθηματική τιμωρία

Ήταν κάποτε μια μαθήτρια που αγαπούσε πολύ τα μαθηματικά. Τα έβλεπε σαν παιχνίδι, σαν σπαζοκεφαλιά, και δεν τα βαριόταν ποτέ. Έτσι, συμπαθούσε και όλους τους μαθηματικούς που της έδιναν την ευκαιρία να παίζει το αγαπημένο της παιχνίδι.
Ένας από αυτούς όμως ήταν ο ξεχωριστός. Ήταν το είδος του καθηγητή που ανταποκρίνεται στις ανάγκες και των καλών μαθητών και δεν τους "ξεχνάει", προσπαθώντας να βοηθήσει τους αδύνατους ή να προσελκύσει τους αδιάφορους. Της έδινε πολλή τροφή για τη σκέψη, την προχωρούσε, την προκαλούσε με ενδιαφέρουσες ασκήσεις, ακόμα και με το έξυπνο χιούμορ του.
Θα ήταν ο αγαπημένος της δάσκαλος, αν δεν την απογοήτευε με μια άδικη τιμωρία.
Είχε χτυπήσει το κουδούνι και έκανε το λάθος με τη φίλη της να σταθούν στο παράθυρο της τάξης, όπου ακόμα έκανε μάθημα ο καθηγητής της, περιμένοντας μια φίλη τους.
Εκείνος το θεώρησε ενόχληση για το μάθημα, τις πήγε στο γραφείο και εισηγήθηκε την αποβολή τους!
Μερικές φορές και οι σύλλογοι καθηγητών πλειοδοτούν σε αυστηρότητα, θέλοντας να δείξουν ότι δεν χαρίζονται σε κανέναν. Έτσι έγινε κι αυτή τη φορά και οι μαθήτριες αποβλήθηκαν.
Η μαθήτρια πικράθηκε πολύ, όχι τόσο για την τιμωρία, ούτε μόνο γιατί την αδίκησε ο αγαπημένος της καθηγητής, αλλά κυρίως γιατί έπεσε στα μάτια της το πρότυπό της, αφού δεν τον βοήθησε η μαθηματική του ιδιοφυΐα να μην διαπράξει τέτοια αδικία.
Ποια ήταν η αντίδρασή της;
Παρέμεινε μέχρι το τέλος της χρονιάς ευγενική και σοβαρή απέναντί του, αλλά με το δικό τους κώδικα επικοινωνίας του μετέδωσε το μήνυμα ότι έχασε την εκτίμησή της, μη δίνοντάς του ποτέ την ευκαιρία να επανορθώσει.
Καμιά φορά οι νόμοι των παιδιών είναι πιο απόλυτοι από τα μαθηματικά αξιώματα.

Συντονιστής και με διδακτορικό θέλω να γενώ

Ο στίχος που έθεσα ως τίτλο είναι από ένα τραγούδι που γράφω και άσχετος με την ιστορία που θα σας διηγηθώ.

Κάποτες θαρρώ σε μια παγωμένη χώρα της ηπείρου που ήταν κόρη του Αγήνορα και τη βάτεψε ο Δἰας έφτασε ένας κομματικο-διοικητικός αρχηγός, για να συντονίσει το έργο των υπαλλήλων της Ψωροκώσταινας. Αυτός ο κομισάριος είχε πολλά προσόντα: Είχε διδακτορικό στην Πληροφορική, γνωριμίες πολλές και ...καλές και τα μιλούσε και τα εσπεραντούλια του τα κατάλληλα για τη χώρα της Εσπερίας όπου πήγε. Μη φανταστείτε πολλά. Καλημέρα, καλησπέρα, τρένο, εισιτήριο και τα λοιπά χρειώδη.
Είχε όμως και κουσούρια. Μην φανταστείτε πάλι πολλά. Να, δεν ήξερε τίποτα από διοίκηση, τίποτα από συντονισμό, δεν είχε και όρεξη, ήταν όμως ευθυνόφοβος και ευθυνοφυγάς. Αν μπορούσε να φορτώσει τη δουλειά σε εσένα, γινόσουν ο καλύτερος φίλος του.
Είχε όμως διδακτορικό στην Πληροφορική. Αυτό δεν ήταν και λίγο βεβαίως. Σπουδαίο προσόν.
Κάποτε λοιπόν τον συνάντησαν οι εκπρόσωποι των συνδικαλιστικών σωματείων για ...να τους συντονίσει, οπότε ένας ρέκτης και φιλόπονος συνάδελφος του πρότεινε κάποιες ενέργειες για τον αποδοτικότερο συντονισμό και για την αύξηση της παραγωγικότητας. Συνδικαλιστής που να νοιάζεται και για την αύξηση της παραγωγικότητας φανταστείτε πόσο συνηθισμένος είναι... Μπήκε λοιπόν και στο διαδίκτυο ο συνάδελφος συνδικαλιστής, για να βρει στον ιστότοπο του ΥΠΕΠΘ τότε κάποια πληροφορία.
Ο κάτοχος του διδακτορικού στην Πληροφορική μαγεύτηκε, μόλις είδε τον ιστότοπο και ανέκραξε:
-Έλα, ρε δικέ μου! Αυτό πώς το κατάφερες;;;; Μπράβοοοοοο!!!!!!

Ύστερη σημείωση: Είναι η εποχή που στελεχώνει η Κεντρική Υπηρεσία τα ελληνικά σχολεία της αλλοδαπής. Παρακαλώ να στελεχωθούν μόνο με ...διδάκτορες της Πληροφορικής.